Główne leki stosowane w chorobie refluksowej przełyku mają za zadanie zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego.

Na czym polega leczenie farmakologiczne zakrzepicy żylnej?

Do najczęstszych chorób naczyniowych należą miażdżyca tętnic oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Na wspomniane patologie cierpi w Polsce ponad 2 mln osób i są to głównie osoby starsze. Jak leczyć choroby naczyń?
/ 02.02.2011 16:25
Główne leki stosowane w chorobie refluksowej przełyku mają za zadanie zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego.

Choroby naczyń urosły do rangi chorób cywilizacyjnych, a patologie układu sercowo-naczyniowego stanowią obecnie pierwszą przyczynę zgonów w krajach zachodnich.

Na czym polega zakrzepica żylna?

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa to szereg schorzeń, z których najważniejsze to zakrzepica żylna oraz zatorowość płucna. W Polsce na zakrzepicę żył kończyn dolnych cierpi ponad 50 tysięcy osób, zaś zatoru płucnego doświadcza około 35 tysięcy chorych.

Zakrzepica polega na tworzeniu się skrzepów krwi w żyłach, najczęściej nóg, co doprowadza do ciężkich zmian w ukrwieniu kończyn. Chora noga boli, staje się obrzęknięta, ciepła i zaczerwieniona. Tworzeniu się zakrzepów sprzyjają dłuższe unieruchomienie kończyny, np. po złamaniu, stany po zabiegach operacyjnych i długotrwałe leżenie w łóżku, a także ciąża, otyłość i niektóre choroby infekcyjne.

Dowiedz się więcej: Kiedy kołatanie serca oznacza chorobę?

Zakrzepica żylna stanowi poważne ryzyko zatoru płucnego. Kiedy skrzeplina oderwie się od ściany żyły, może dostać się wraz z prądem krwi aż do płuc i zamknąć światło ważnej dla życia tętnicy płucnej. Patologię tą nazywamy zatorowością płucną, która stanowi ciężki stan zagrażający życiu. Pojawia się duszność i silny ból w klatce piersiowej. Zatorowość płucna wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ bardzo szybko może doprowadzić do zgonu.

Leczenie przeciwkrzepliwe w zakrzepicy żylnej

Chorzy, u których występują objawy zakrzepicy bądź znajdują się w grupie osób zagrożonych tą patologią, powinni być poddani leczeniu przeciwzakrzepowemu. Polega ono na stosowaniu heparyny (najczęściej w postaci delikatnych zastrzyków podskórnych w brzuch) oraz doustnej terapii lekami przeciwkrzepliwymi, do których należy acenokumarol i warfaryna.

Warto przeczytać: Jak dbać o swoje naczynia krwionośne?

Przy stosowaniu leków przeciwkrzepliwych chory musi kontrolować tzw. wskaźnik INR, którego wartość powinna utrzymywać się w przedziale 2-3. Leczenia doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi wymagają także osoby z migotaniem przedsionków, wadami zastawkowymi oraz z wszczepioną sztuczną zastawką serca.

Innym lekiem stosowanym w celu zmniejszenia krzepliwości krwi jest popularna aspiryna. Małe dawki kwasu acetylosalicylowego obniżają krzepliwość krwi, przez co staje się ona bardziej płynna i nie wykazuje tendencji do tworzenia niebezpiecznych zakrzepów.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!