Charakterystyczne dla zespołu jelita drażliwego jest naprzemienne występowanie biegunek z zaparciami./ zdj. Fotolia

Zaparcia – jak sobie z nimi radzić?

Zaparcia stolca to nie tylko problem dorosłych, ale i dzieci. Jest to niestety nadal temat bardzo wstydliwy. Kto z nas przyzna się lekarzowi, że ma trudności z wypróżnieniem? Lepiej jednak nie kryć problemu i do zaparć się przyznawać – przekonywała dr n. med. Grażyna Rowicka na wykładzie „Zaparcia stolca – problem dzieci i dorosłych”, który odbył się w ramach Wszechnicy Żywieniowej w SGGW.
/ 14.04.2011 12:22
Charakterystyczne dla zespołu jelita drażliwego jest naprzemienne występowanie biegunek z zaparciami./ zdj. Fotolia

Zaparcia to dolegliwości, które przede wszystkim dotykają kobiet, a ich częstość wzrasta wraz z wiekiem. Znacznie częściej dotyczą one osób gorzej sytuowanych. Zaskakująca wydaje się być informacja, że na zaparcia może cierpieć nawet 8 % dzieci.

Ile powinno być wypróżnień?

Starsze dzieci i osoby dorosłe powinny wypróżniać się raz dziennie lub raz na trzy dni.

Jakie są przyczyny zaparć?

Zaparć nie powinno się leczyć jedynie objawowo. Zawsze na początku leczenia należy określić ich przyczynę. Mogą być one spowodowane zwolnieniem pasażu, upośledzeniem aktu defekacji. Wypróżnienie może być utrudnione przez przeszkody mechaniczne (nowotwory).

W wielu przypadkach za rozwój zaparć odpowiedzialny jest niezdrowy styl życia. Osoby, których dieta jest uboga w błonnik, za to obfituje w tłuszcze i węglowodany proste, znacznie częściej uskarżają się na trudności z wypróżnieniem. Brak aktywności fizycznej oraz nieprawidłowe przyzwyczajenia, polegające na wstrzymywaniu stolca czy unikaniu wypróżnień w niektórych miejscach, to częste przyczyny tych dolegliwości.

Do zaparć może również prowadzić przewlekłe stosowanie leków przeciwzapalnych, choroby neurologiczne i alergie pokarmowe.

Niebezpieczne leki przeczyszczające

Leki przeczyszczające należy stosować bardzo ostrożnie, gdyż stosowane przewlekle i w zwiększonych dawkach powodują efekt odwrotny. Jelito stopniowo traci wrażliwość na stymulację. Może również dochodzić do uszkodzenia aparatu nerwowego błony śluzowej.

Terapia zaparć

Sposób leczenia zaparć zależy od ich przyczyny. Zaparcia spowodowane przeszkodą mechaniczną zazwyczaj leczy się chirurgicznie.

W zaparciach czynnościowych stosuje się odpowiednią dietę, farmakoterapię i psychoterapię.

W diecie należy zwiększyć ilość błonnika, fermentowanych napojów mlecznych, a równocześnie zmniejszyć ilość wypijanej kawy i herbaty. Osoby cierpiące na zaparcia powinny jeść regularnie i nie przejadać się.

Przed rozpoczęciem leczenia farmakologicznego należy skonsultować się z lekarzem.
W terapii stosuje się leki o działaniu osmotycznym (Laktuloza, Lactitol), leki o działaniu poślizgowym, drażniącym i pęczniejącym.

Przeczytaj: Zaparcia u dorosłych - kiedy należy się niepokoić?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!