Rozrusznik serca – urządzenie ratujące życie fot. Fotolia

Rozrusznik serca – urządzenie ratujące życie

Rozrusznik serca zwany też stymulatorem serca i kardiostymulatorem uratował w Polsce ponad 100 tysięcy osób. Tu znajdziesz wszystko, co warto o nim wiedzieć.
Ewa Cwil / 06.10.2017 16:04
 Rozrusznik serca – urządzenie ratujące życie fot. Fotolia

Wszczepia się go tymczasowo lub na stałe, gdy serce samodzielnie nie potrafi utrzymać prawidłowego rytmu i siły skurczów. 

Najczęstszymi wskazaniami do zastosowania kardiostymulatora są:

  • przemijające zaburzenia bodźcotwórczości lub przewodnictwa
  • trwałe zaburzenia przewodzenia: bloki przedsionkowo-komorowe,
  • zespoły brady- i tachykardii, czyli gdy akcja serca raz nienaturalnie spowalnia a raz przyspiesza
  • bradykardia – serce bije zbyt wolno – częsta przypadłość ludzi wysportowanych.

Stymulator wszczepia się, aby zapobiec nagłym utratom przytomności lub zatrzymaniu akcji serca i śmierci. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.


Objawy mogące sugerować konieczność zastosowania stymulatora serca

Nagła utrata przytomności, omdlenia, zwroty głowy, obniżenie zdolności intelektualnych, zaburzenia koncentracji i tolerancji na wysiłek fizyczny


Budowa stymulatora serca

Urządzenie składa się ze stymulatora z baterią oraz elektrod sięgających przedsionków lub komór serca. Stymulator umieszcza się pod skórą, zwykle w okolicy obojczyka, a elektrody poprzez wybrane żyły wprowadza się do serca i tam kotwiczy.
W zależności od tego, gdzie umieszcza się elektrody, mówi się o stymulatorach komorowych, przedsionkowych i dwujamowych.
Obecne stymulatory są niewielkie – ważą od 12 do 100 g i są wyposażone w baterie nawet o kilkunastoletniej trwałości.

Zakłócenia pracy stymulatora

Osoby z wszczepionym stymulatorem serca powinny zachować ostrożność w przypadku kontaktu z:

  • urządzeniem do MRI (rezonans magnetyczny),
  • urządzeniami do diatermii krótkofalowej (DKF)
  • spawarką łukową,
  • polem elektrycznym linii wysokiego napięcia,
  • silną burzą.

Krótka historia rozrusznika serca

Pierwsze, zewnętrzne urządzenie zbudował w 1950 r. John Hopps. Osiem lat później skonstruowano urządzenie nadające się do wszczepienia w ciało pacjenta – pierwszej takiej operacji dokonał Szwed – Åke Senning. W Polsce pierwszy raz wszczepiono rozrusznik w 1962 r.
Starsze stymulatory miały rytm niezależny od pracy serca pacjenta. Obecnie działają elastycznie, biorąc pod uwagę naturalny rytm pracy serca, reagując na zmiany jego tempa, np. podczas wysiłku fizycznego. Kardiostymulator jest indywidualnie programowany – ma być idealnie dopasowany do pacjenta, któremu ma służyć.

Zawał, arytmia, nerwica i inne choroby serca

Jak żyć z arytmią

Badania diagnostyczne
 

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!