Otoczenie z trudnością akceptuje dolegliwości związane z CFS wobec „zdrowego wyglądu”/fot. Fotolia

Kompleksowa terapia syndromu przewlekłego zmęczenia

Jedna metoda terapii nie wystarczy, by wyleczyć osobę cierpiącą na syndrom przewlekłego zmęczenia. Należy dążyć do zmniejszania objawów, poprzez stosowanie różnorodnych sposobów zwiększania aktywności pacjenta i zmiany jego nastawienia do życia. Pomóc może także hipnoza!
/ 22.07.2011 11:06
Otoczenie z trudnością akceptuje dolegliwości związane z CFS wobec „zdrowego wyglądu”/fot. Fotolia

Odzyskać zdrowie

Należy pamiętać o tym, że wiele osób z CFS może spontanicznie powrócić do zdrowia. Jednakże satysfakcjonujące leczenie jest istotnie związane z prawidłowymi relacjami z terapeutą, regularnymi kontaktami i superwizją. Poza tym w odzyskiwaniu zdrowia ważną rolę odgrywają proces rehabilitacji somatycznej i społecznej oraz wsparcie społeczne, a przede wszystkim sam pacjent i jego rodzina, która, jak się okazuje, także wymaga specjalistycznej edukacji, opieki i wsparcia (Malhi, Vollmer-Conna, 2001; Turp, 2006).

Kompleksowa terapia

Elizabeth Turp (2006) opublikowała własne sposoby pokonywania syndromu przewlekłego zmęczenia. Jako psycholog zajmujący się terapią osób z różnymi zaburzeniami i równocześnie osoba doświadczająca dokuczliwych symptomów CFS ukazała, z jakim wysiłkiem pokonywała słabość i ograniczenia ciała w codziennym życiu, w wykonywaniu takich czynności, jak: zakupy, praca czy udział w przyjęciu. Uświadomiła czytelnikowi, jakim wręcz bohaterstwem jest podejmowana aktywność wobec wszechogarniającej senności i zmęczenia z jedynym pragnieniem udania się na spoczynek. Zwróciła uwagę na to, że otoczenie z trudnością akceptuje dolegliwości związane z CFS wobec „zdrowego wyglądu”. Autorka zastosowała wymyśloną przez siebie holistyczną terapię, z użyciem hydroterapii, aromaterapii, masażu, diety, z podkreśleniem zrozumienia emocji i wpływu stanu emocjonalnego, a zwłaszcza lęku na kondycję zdrowotną, a dzięki programowi stopniowego wzrostu aktywności pacjent może odzyskać siłę i sprawność.

Polecamy: Wybór terapii w syndromie przewlekłego zmęczenia

Optymizm na zmęczenie

Dostrzeżono także pozytywny wpływ optymizmu, radzenia sobie zorientowanego na problem i wsparcia społecznego na poprawę kondycji zdrowotnej osób z CFS (zob. Jason, Witter, Torres-Harding, 2003).

Medycyna Wschodu

Wśród metod terapii osób cierpiących na przewlekłe zmęczenie można odnaleźć również aplikowanie różnych form opartych na tradycji filozoficznej Azji Wschodniej i stosowanie popularnej tam metody Kampo, która w Japonii pełni ważną funkcję w opiece zdrowotnej, także wspiera leczenie nadciśnienia, częstych przeziębień, bólu głowy, artretyzmu, neuralgii, astmy oskrzelowej, kolagenoz, przewlekłego zapalenia wątroby, cukrzycy i innych.

Pozytywne rezultaty leczenia osób z różną etiologią subiektywnie określanego zmęczenia, ocenianego za pomocą kwestionariusza Masudy, odnotowano u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi, żołądkowo-jelitowymi, zaburzeniami ze strony układu oddechowego, alergią, nowotworami złośliwymi, z chorobami krwi, ortopedycznymi, ginekologicznymi i innymi. Efekty te polegały na poprawie stanu zdrowia, a także obniżeniu poziomu zmęczenia fizycznego i psychicznego oraz spadku bezsenności (zob. Sekiya i in., 2005).

Hipnoza? Czemu nie!

Wśród różnorodnych metod terapii aplikowanych z powodu ostrego początku syndromu przewlekłego zmęczenia, z dominacją dysfunkcji poznawczych (bez zaburzeń psychicznych), został opisany pozytywny efekt neurofeedbacku i autohipnozy, które doprowadziły do poprawy wigoru i zmniejszenia odczuwanego zmęczenia (zob. Hammond, 2001).

Rola edukacji

Do interesujących wniosków dotyczących rozmaitych form terapii osób z syndromem przewlekłego zmęczenia doszła Sonya Lipczynska (2005), która dostrzegła, że ta grupa osób, często zawiedziona w swych oczekiwaniach wobec opieki medycznej, dzieli się trudnymi przeżyciami, poszukując wsparcia przez Internet. Niekontrolowane informacje i różne metody „uzdrawiania” mogą, zdaniem tej autorki, stanowić istotne zagrożenie zdrowotne. Dlatego uważa, że jeśli ten rodzaj psychoedukacji byłby prowadzony przez specjalistów, istniałaby szeroko dostępna i ważna forma pomocy.

Polecamy: Naturalne metody relaksacji - poradnik

Fragment pochodzi z książki „Zmęczenie a zdrowie i choroba (perspektywa psychologiczna)” Gabrieli Chojnackiej-Szawłowskiej (Impuls, 2009). Publikacja za zgodą wydawcy.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!