Nie podtrzymuj z nim kontaktów po rozstaniu/ fot. Shutterstock

Jak zdiagnozować niepłodność u kobiety, a jak u mężczyzny?

Bezskutecznie próbujesz zajść w ciążę? Wykonaj badania i dowiedz się czy przyczyna problemu nie jest związana z niepłodnością u jednego z partnerów. Dokąd się udać i jakie testy wykonać. O tym poniżej...
/ 01.12.2010 10:53
Nie podtrzymuj z nim kontaktów po rozstaniu/ fot. Shutterstock

Diagnostyka niepłodności żeńskiej

Badanie przyczyn niepłodności dotyczącej kobiety obejmuje szereg metod, wśród których wymienia się:

  • Badania cykli miesiączkowych (pomiar temperatury, oznaczenia hormonalne i USG)
  • Badania oceniające budowę narządów płciowych wraz z oceną drożności jajowodów (metody obrazowe, diagnostyczno-operacyjne, np.: histerosalpingografia, laparoskopia, histeroskopia)
  • Badanie zaburzeń miesiączkowania.

O braku jajeczkowania mogą świadczyć zaburzenia miesiączkowania, takie jak np. brak cyklicznych krwawień miesiączkowych. W zależności od rodzaju współistniejących zaburzeń podzielono je na VII grup (wg WHO), co pozwala na zastosowanie optymalnego leczenia i skrócenie drogi do osiągnięcia owulacji. 

Zobacz też: Jak radzić sobie z nieskutecznym leczeniem niepłodności?

Diagnostyka hormonalna

Jeżeli stwierdzi się brak owulacji, można rozpocząć diagnostykę endokrynologiczną (hormonalną). Bezpośrednią przyczyną niewystępowania jajeczkowania jest nieprawidłowe dojrzewanie pęcherzyka jajnikowego, zależne od stymulacji hormonami podwzgórza i przysadki. Dlatego też w początkowej fazie cyklu miesiączkowego (fazie folikularnej) ocenia się stężenia gonadotropin przysadkowych (hormonów produkowanych przez przysadkę):

  • FSH - folikulotropiny, odpowiedzialnej m. in. za wzrost i dojrzewanie komórki jajowej,
  • LH - lutropiny, powodującej również dojrzewanie oraz (w uproszczeniu) uwolnienie komórki jajowej z pęcherzyka Graafa.

Istotne znaczenie dla prawidłowego przebiegu owulacji ma również hormon produkowany przez przysadkę - prolaktyna (PRL).  Nieprawidłowe jest zarówno podwyższone stężenie tych hormonów, jak również zbyt niskie poziomy FSH i LH we krwi oraz ich nieprawidłowy stosunek ilościowy. 

Zobacz też: Czy optymizm pomaga w leczeniu niepłodności?

Diagnostyka niepłodności męskiej

Zgodnie z zaleceniami WHO rutynowe badanie nasienia (seminogram) jest podstawowym badaniem w diagnostyce zaburzeń płodności u mężczyzn i powinno być wykonywane równocześnie z badaniem na obecność przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu.

W przypadku badania nasienia oraz badania przeciwciał przeciwplemnikowych w nasieniu bardzo ważne jest prawidłowe przygotowanie pacjenta do badania:

  • ocenę semiologiczną wykonuje się z ejakulatu oddanego do badania po okresie wstrzemięźliwości seksualnej nie krótszym niż 2 dni i nie dłuższym niż 7 dni (normy zostały opracowane dla nasienia oddanego po 4 dniach wstrzemięźliwości),
  • materiał do badania powinien być uzyskany drogą masturbacji (bezpośrednio do naczynka) i dostarczony w ciągu 1 godziny do laboratorium lub oddany na miejscu w udostępnionym pomieszczeniu,
  • materiał należy transportować w temperaturze 37C (w przybliżeniu temp.ciała),
  • na wynik badania mają wpływ następujące czynniki: przemęczenie, ostatnio przebyte choroby z gorączką, zbyt krótki lub zbyt długi okres abstynencji seksualnej, spożywanie alkoholu, stosowanie antybiotyków (po kuracji antybiotykowej odczekać ok. 2 tygodni).

W przypadku wyniku odbiegającego od normy, według wskazań WHO, badanie powinno być powtórzone przynajmniej dwukrotnie, w zalecanym odstępie czasu nie mniejszym niż 7 dni, ale nie większym niż 3 tyg.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!