Toksoplazmoza i HIV

Toksoplazmoza i HIV

Zakażenie pierwotniakiem Toksoplazma gondii jest bardzo częste wśród polskiego społeczeństwa. Pasożyt ten po dostaniu się do naszego organizmu zagnieżdża się w mięśniach i mózgu pozostając tam na zawsze. Na ogół toksoplazmoza przebiega z niewielkimi objawami. Prawdziwe zagrożenie pojawia się kiedy odporność naszego organizmu maleje, a tak dzieje się w przypadku zakażenia wirusem HIV.
/ 10.06.2010 15:55
Toksoplazmoza i HIV

HIV to angielski skrót określający wirusa niedoboru odporności człowieka. Wirus HIV namnaża się w naszym organizmie i doprowadza do zniszczenia układu immunologicznego zwanego też odpornościowym. Niszczy on komórki, które chronią organizm przed poważnym zachorowaniem wywoływanym przez patogeny występujące w środowisku. Po pewnym czasie wirus HIV wywołuje AIDS, czyli zespół nabytego niedoboru odporności.

U osób zakażonych wirusem HIV toksoplazmoza przebiega o wiele bardziej dramatycznie, niż u osób bez zaburzeń układu odpornościowego i może skończyć się nawet śmiercią. Najczęściej toksoplazmoza u nosicieli HIV przebiega jako zapalenie lub ropień mózgu. Wywołuje to takie objawy jak gorączka, drgawki czy zaburzenia zachowania.

Niekiedy u nosicieli wirusa HIV może dojść do toksoplazmowego zapalenia płuc, żołądka i jelit, naczyniówki i siatkówki oka, wątroby a nawet serca. Czasem dochodzi do uogólnienia się toksoplazmozy i przebiega ona wtedy z gorączką, wysypką na skórze oraz powiększeniem wątroby, śledziony i węzłów chłonnych.

Czytaj też: Czy to na pewno toksoplazma?

Do tak ciężkiego przebiegu toksoplazmozy u nosicieli wirusa HIV dochodzi kiedy liczba limfocytów (jedna z grup komórek odpowiedzialnych za odporność naszego organizmu) wynosi poniżej 100 w 1 ml krwi. Z tego właśnie powodu osoby zakażone wirusem HIV z takim niskim poziomem limfocytów powinny otrzymywać leki profilaktycznie, które uchronią je przed rozsiewem i groźnymi skutkami zakażenia Toksoplazma gondii.

Diagnostyka toksoplazmozy u osób zakażonych HIV jest bardzo trudna. Nie można się bowiem opierać na wynikach badań laboratoryjnych, które są zaburzone wskutek działania wirusa. Należy się zatem opierać głównie na badaniach obrazowych, objawach występujących u chorego oraz tym jak stan chorego poprawia się po zastosowanym leczeniu. Terapia toksoplazmozy powinna być długotrwała i intensywna. Oprócz zapanowania nad toksoplazmozą równie ważne jest dążenie do poprawy stanu układu immunologicznego.

Polecamy też: Jak się ochronić przed toksoplazmozą?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!