Defibrylacja jest pomocna w przypadku migotania komór i tachykardii komorowej bez tętna/ fot. Shutterstock

Oparzenia - Celsjusz wypisany na skórze

Oparzyć można się wszędzie: zarówno w domu, jak i pracy. Prawdopodobieństwo oparzenia jest tak duże, że warto dowiedzieć się jak się je stopniuje i poznać objawy poszczególnych stanów, a także sposoby, w jakich może dochodzić do określonych typów oparzeń.
/ 21.10.2010 10:08
Defibrylacja jest pomocna w przypadku migotania komór i tachykardii komorowej bez tętna/ fot. Shutterstock

Uważaj na oparzenia!

Człowiekowi żyjącemu w normalnym gospodarstwie domowym niełatwo jest uniknąć różnych wypadków przy pracy, więc zapewne nieraz przy gotowaniu, prasowaniu czy robieniu herbaty oparzyłaś się. Zapomniałaś jednak o tym incydencie jak tylko zeszło bolące zaczerwienienie. Gdy mechanizmy obronne organizmu działają sprawnie, nieświadomie bronimy się przed źródłem ciepła nawet nie czując jeszcze bólu. Zdarzają się jednak przypadki, gdy to nie wystarcza i zawodzą albo te sposoby obrony albo najzwyczajniej nie da się uciec przed zagrożeniem.

Zobacz też: Zagrożenie pożarowe - jak się zachować?

Oparzenia powierzchowne - stopień I

Są to oparzenia, które obejmują tylko naskórek i ewentualnie górne warstwy skóry właściwej. Wierzch reaguje obumarciem, a głębiej położone komórki - obrzękiem i przekrwieniem, które powodują czerwone zabarwienie uszkodzonej okolicy. Zachowane jest czucie. Jest to najczęstszy typ oparzeń.

Występuje na przykład po dotknięciu gorącego garnka czy żelazka z szybką reakcją obronną.

Oparzenie powierzchowne - stopień II a

Pojawiają się pęcherze wypełnione płynem, ale odczuwa się ból. Skóra wokół ulega obrzękowi i przekrwieniu, które chwilowo zanika po uciśnięciu.

Ten rodzaj oparzenia może wystąpić na przykład po wylaniu na ciało wrzątku.

Pozostawione na poszkodowanym przez pierwsze sekundy ubranie dodatkowo wzmacnia efekt parzący.

Zobacz też: Oparzone ciało - labirynt procentów

Oparzenie głębokie - stopień II b

Poparzeniem objęta zostaje niepełna grubość skóry. Jak w stopniu  II a, pojawiają się pęcherze i zaczerwienienie, jednak w tym przypadku skóra nie blednie pod uciskiem a czucie w obrębie oparzenia nie jest zachowane. Owłosienie powinno po pewnym czasie odrosnąć - komórki, z których powstają włosy, ulegają bowiem martwicy, ale część z nich ma szansę przetrwać.

Przykładem na wystąpienie tego oparzenia jest wylanie na siebie rozgrzanego tłuszczu, który osiąga znacznie wyższe temperatury niż woda.

Oparzenie głębokie - stopień III

Jest to najgorszy, najgłębszy i najcięższy typ poparzeń. Pęcherze nie występują, pojawia się natomiast martwica koloru białego, brązowego lub czarnego. Zarówno ból jak i czucie są zniesione. W tym przypadku włosy czy paznokcie nie mają szans odrosnąć, ponieważ spaleniu ulegają komórki macierzyste przydatków skóry, z których powstają. Pojawiają się dodatkowe powikłania, jak skrajne odwodnienie i zatory w okolicznych naczyniach.

Taki dramatyczny obraz może wystąpić na przykład w czasie pożaru, kiedy to człowiek może być narażony na bezpośrednie działanie ognia.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!