grzybica gardła i przełyku fot. Adobe Stock

Grzybica gardła i przełyku - objawy, przyczyny i leczenie

Grzybica gardła i przełyku to choroba infekcyjna wywołana grzybami, najczęściej drożdżakami. Jej rozwojowi sprzyjają stany niedoboru odporności, stosowanie antybiotyków oraz innych leków, a także niektóre choroby. Grzybica może objawiać się w nietypowy sposób, np. bólem pleców albo suchym językiem.
/ 11.12.2020 15:23
grzybica gardła i przełyku fot. Adobe Stock

Grzybica gardła i przełyku to choroba infekcyjna spowodowana przez grzyby, najczęściej z rodzaju Candida (drożdżaki), zwłaszcza Candida albicans. Chociaż coraz częściej zauważa się również działanie innych szczepów. Grzybicę nazywa się czasami kandydozą. Zmiany mogą obejmować inne fragmenty układu pokarmowego: jamę ustną, żołądek i jelita.

Spis treści:

  1. Objawy grzybicy gardła i przełyku
  2. Przyczyny grzybicy gardła i przełyku
  3. Leczenie grzybicy gardła i przełyku

Objawy grzybicy gardła i przełyku

Początkowo zapalenie grzybicze gardła i przełyku może przebiegać bezobjawowo. Z czasem pojawiają się przykre dolegliwości. O zakażeniu grzybiczym będą świadczyć: 

  • białe lub szarawe, serowate naloty na błonie śluzowej (nie muszą występować, grzybica może objawiać się odczynami zapalnymi śluzówki z owrzodzeniami lub nadżerkami),
  • bolesność (szczególnie podczas przełykania kwaśnych lub ostrych potraw),
  • problemy z przełykaniem (dysfagia),
  • okresowe nudności, zgaga,
  • ucisk w gardle,
  • suchy język,
  • bóle kręgosłupa lub pleców.

Przyczyny grzybicy gardła i przełyku

Grzybica przełyku jest najczęściej konsekwencją grzybicy jamy ustnej i gardła. Rozwojowi zakażeń grzybicznych sprzyjają czynniki związane z odpornością, wysokim pH oraz wyjałowieniem organizmu, a dokładniej:

  • antybiotykoterapia o szerokim spektrum działania,
  • niedobory odporności (np. AIDS),
  • wysokie pH soku żołądkowego,
  • niewyrównana cukrzyca,
  • nowotwory (leczenie cytostatyczne),
  • przewlekłe stosowanie glikokotykosteroidów, 
  • operacje,
  • żywienie pozajelitowe,
  • zaburzenia działania przewodu pokarmowego,
  • alkoholizm i narkotyki,
  • niedożywienie lub dieta bogata w węglowodany.

Kandydoza gardła i przełyku jest jednym z charakterystycznych objawów AIDS. 

Leczenie grzybicy gardła i przełyku

Zanim rozpocznie się leczenie, konieczne jest oczywiście właściwe zdiagnozowanie infekcji. W tym celu zastosowanie ma endoskopia, która umożliwia obejrzenie wnętrza dróg pokarmowych. Lekarz może zauważyć charakterystyczne biało-żółtawe naloty na objętej stanem zapalnym śluzówce gardła i przełyku, czasami pojawiają się owrzodzenia. Przeprowadza się też badanie pobranego materiału pod mikroskopem (badanie mykologiczne lub histopatologiczne), aby potwierdzić zakażenie.

Leczenie grzybicy gardła i przełyku polega na przyjmowaniu leków przeciwgrzybiczych, głównie flukonazolu przez 2-3 tygodnie. Czasami lek podaje się dożylnie. Jeśli leki I rzutu nie pomagają, stosuje się itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol. Aby zapobiegać rozwojowi grzybicy, konieczne jest leczenie choroby podstawowej, która może być odpowiedzialna za rozwój infekcji. 

Ważnym elementem terapii kandydozy gardła i przełyku jest ograniczenie węglowodanów w diecie oraz witamin z grupy B, ponieważ zwiększają wzrost grzybów. 

Leczenie jest w większości przypadków skuteczne. Rzadko występują powikłania grzybicy gardła i przełyku. Jeśli się pojawiają, to mają postać przedziurawienia przełyku lub przetoki przełykowo-aortalnej. Powikłaniem może być również dalsze rozprzestrzenianie się infekcji, nawet do postaci uogólnionej (atakującej cały organizm). Dlatego wszelkie objawy nie powinny być bagatelizowane. 

Więcej na podobny temat:
Jakie choroby może powodować grzybica?
Grzybica języka – przyczyny, objawy, leczenie grzybicy jamy ustnej
Grzybica układowa - objawy, przyczyny i profilaktyka
Grzybicze zapalenie płuc – jakie są objawy, jak przebiega leczenie?
Wszystko o grzybicy

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!