choroba wieńcowa fot. Adobe Stock

Choroba wieńcowa: rodzaje, przyczyny, objawy, leczenie

Choroba wieńcowa prowadzi do niedokrwienia serca. Od nasilenia choroby i jej rodzaju zależą objawy – od łagodnych po nagły zgon.
Ewa Cwil / 04.12.2019 18:50
choroba wieńcowa fot. Adobe Stock

Choroba wieńcowa, inaczej zwana chorobą niedokrwienną serca, ma przewlekły przebieg. W jej wyniku komórki serca nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu i substancji odżywczych. Ból towarzyszący objawom choroby nosi nazwę dusznicy bolesnej lub angina pectoris.

Choroba wieńcowa:

Choroba wieńcowa — przyczyny

W 98% przypadków przyczyną zachorowania na chorobę wieńcową jest miażdżyca naczyń wieńcowych, czyli tych, które oplatają i odżywiają serce Odkładające się na ich ściankach blaszki miażdżycowe powodują zwężenie światła naczyń, w konsekwencji upośledzając dopływ krwi do serca.

Innymi przyczynami pierwotnej choroby wieńcowej są:

  • zator tętnicy wieńcowej, czyli zamknięcie światła naczynia wieńcowego materiałem innym niż blaszka miażdżycowa. Zator bywa skutkiem zakażenia bakteryjnego, zapaleniem wsierdzia, skrzepliną,
  • zwężenie tętnic wieńcowych wynikające ze schorzeń ogólnoustrojowych, np. kiły, twardziny układowej, choroby Kawaski, tocznia rumieniowatego,
  • wrodzony niedorozwój tętnic wieńcowych,
  • urazy zwężające tętnice wieńcowych, np. ucisk przez krwiaka powstałego po urazie.

Najczęstszymi przyczynami wtórnej choroby wieńcowej są:

  • niedociśnienie,
  • zatrucie tlenkiem węgla,
  • nieprawidłowy skurcz ściany tętnicy wieńcowej,
  • skurcz tętnicy wieńcowej spowodowany przyjmowanymi środkami,
  • anemia,
  • zwężenie światła tętnicy wskutek źle przebiegających mostków mięśniowych.

Choroba wieńcowa — czynniki ryzyka

Choroba wieńcowa 2 razy częściej choroba wieńcowa dotyka mężczyzn niż kobiety, po 45. roku życia. W przypadku kobiet największe ryzyko dotyczy osób powyżej 55. roku życia. Innymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi choroby są:

  • uwarunkowanie genetyczne,
  • dym papierosowy (palenie lub częste przebywanie wśród osób palących),
  • otyłość,
  • wzrost poziomu cholesterolu LDL i spadek cholesterolu HDL,
  • cukrzyca typu 2.,
  • nadciśnienie tętnicze.

Choroba wieńcowa — objawy

Do najczęściej występujących objawów choroby wieńcowej zalicza się:

  • ból w klatce piersiowej, który promieniuje na inne części ciała,
  • płytki oddech,
  • kołatanie serca,
  • mdłości,
  • ucisk za mostkiem,
  • pocenie się,
  • przyspieszone bicie serca,
  • osłabienie,
  • zawroty głowy,
  • nagły zgon.

Objawy zazwyczaj pojawiają się w konkretnych okolicznościach, na przykład stresu, niskiej temperatury otoczenia, wysiłku fizycznego lub spożycia dużej ilości jedzenia. W najgorszym wypadku choroba wieńcowa skutkuje nagłą śmiercią sercową.

Choroba wieńcowa stabilna

Zalicza się do niej dławicę piersiową i odmienną, zespół sercowy X występujący zwykle u kobiet po menopauzie, dławicę związaną z mostkami mięśniowymi znajdującymi się nad tętnicami wieńcowymi.

Choroba wieńcowa ostra

Najczęściej są to zawały serca z zamknięciem światła naczynia wieńcowego, nagły zgon sercowy, niestabilna dławica piersiowa ze zwężeniem światła naczynia w różnym stopniu.

Choroba wieńcowa — diagnoza i leczenie

Chorobę wieńcową diagnozuje się na podstawie wywiadu z pacjentem, tomografii komputerowej oraz badań serca, np. EKG czy echo serca. Gdy jest taka konieczność, obrazuje się tętnice wieńcowe poprzez koronarografię.

Kluczowe w leczeniu choroby wieńcowej są dieta oraz wysiłek fizyczny. Dostarczanie organizmowi wszystkich potrzebnych składników odżywczych, spożywanie dużej ilości warzyw i produktów zbożowych oraz unikanie tłuszczów zwierzęcych wraz z odpowiednią dawką sportu to przepustka do zdrowia.

Ponadto chorzy powinni ograniczać stres, wysypiać się i unikać papierosów. Poza tym, gdy jest to wskazane, lekarz może zlecić leczenie farmakologiczne. Czasami niezbędne jest inwazyjne leczenie choroby niedokrwiennej serca.



Leczenie farmakologiczne choroby wieńcowej opiera się na stosowaniu następujących leków:
  • nitrogliceryny (doraźnie w przypadku napadów bólu),
  • kwasu acetylosalicylowego,
  • beta-blokerów,
  • leków metabolicznych,
  • klopidogrelu (szczególnie po zawale serca),
  • inhibitorów konwertazy angiotensyny II,
  • preparatów obniżających stężenie lipidów we krwi.

Więcej o chorobie wieńcowej:
Czy depresja zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej serca?
Co robić w przypadku ostrej choroby wieńcowej

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Tagi: serce