Zatrucia roślinami zwykle występują u dzieci, których ciekawość świata nie zna granic. Na szczęście śmiertelność z ich powodu jest niewielka, jednak warto sobie zaoszczędzić niepotrzebnych zmartwień i cierpienia poznając pewne rośliny o właściwościach trujących i omijać je szerokim łukiem.

WIDEO

player placeholder

Świat roślin trujących jest bardzo bogaty. Spotykamy je często podczas wakacji, nawet nie zdając sobie sprawy, jak one na nas działają. Poznajmy zatem niektórych przedstawicieli:

Pokrzyk wilcza jagoda
Kwitnie w czerwcu i lipcu. Możemy go spotkać w lasach liściastych i mieszanych. Każda część tej rośliny jest trująca, zarówno świeża jak i suszona. Do zatrucia dochodzi przez kontakt ze skórą, a szczególnie oczami. Pokrzyk zawiera atropinę, która pobudza nasz ośrodkowy układ nerwowy, a poraża inne nerwy. Dziecko może się ciężko, a nawet śmiertelnie zatruć zjadając 2-3 jagody, natomiast dorosły 15-20. Objawy zatrucia to: suchość w ustach i pragnienie, rozszerzenie źrenic, wysychanie śluzówek, czerwona skóra, zatrzymanie moczu, chrypka, przyspieszenie akcji serca i zaburzenia rytmu, wzrost temperatury ciała, niepokój psycho-ruchowy, dezorientacja, omamy wzrokowe i słuchowe, lęk, drgawki, zaburzenia pamięci, utrata przytomności.

Konwalia majowa

Jest rośliną dobrze na, znaną z wyglądu. Hodujemy ją często w przydomowych ogródkach. Dziko występuje w lasach i zaroślach. Kwitnie w drugiej połowie wiosny – w maju i czerwcu, a owocuje w sierpniu i wrześniu. Cała roślina jest trująca, jednak najbardziej toksyczne są liście i kwiaty. Właściwości trujące posiadają również perfumy z tej rośliny. Dziecku wystarczy zjedzenie kilku czerwonych jagód konwalii, by uległo śmiertelnemu zatruciu. Do objawów zatrucia zalicza się: nudności, wymioty, biegunkę, zwiększenie ilości oddawanego moczu, zawroty głowy, omamy, odurzenie, barwne widzenie, majaczenie, zaburzenia sercowe m.in. z uciskiem w klatce piersiowej, będące przyczyną zgonu.

Zobacz także:
wedwoje213664-a8fadaf

Lulek czarny
Kwitnie od czerwca do października. Występuje na terenach zniszczonych, śmietnikach i pustkowiach. Wydziela nieprzyjemny, odurzający zapach. Podobnie jak opisane już rośliny, każda jego część jest trująca (korzeń i nasiona prawdopodobnie najbardziej). Lulek zawiera skopolaminę i hioscyjaminę, które działają odwrotnie niż atropina z wilczej jagody – hamują ośrodkowy układ nerwowy, powodując następujące objawy: rozszerzenie źrenic, suchość w ustach, , zaczerwienienie twarzy, silne pobudzenie psycho-ruchowe. »Zatruta osoba jest „gorąca jak zając, ślepa jak nietoperz, sucha jak kość, czerwona jak burak i wściekła jak mokra kura”«

Cis pospolity

Jest znaną rośliną występująca w lasach, miejskich parkach i ogrodach przydomowych. Owocuje na jesień – od września do listopada. Charakterystyczne są wówczas czerwone kuleczki osłaniające trujące nasiona. Cała roślina jest trująca, za wyjątkiem czerwonych osłonek nasion. Najbardziej toksyczne są igły, zwłaszcza w porze zimowej. Objawy zatrucia pojawiają się po pół do półtorej godziny od spożycia rośliny. Toksyny z cisu działają głównie na serce powodując zaburzenia rytmu – od przyspieszenia do zatrzymania krążenia. Pojawiają się dolegliwości brzuszne – bóle, nudności, wymioty, biegunka. Mogą też wystąpić: senność, zwroty głowy, drgawki i odurzenie. Zaburzeniu ulega także praca układu oddechowego, co objawia się dusznością. Innymi objawami zatrucia są także: krwiomocz, z powodu uszkodzenia nerek i osłabienie mięśni.

wedwoje113664-def4c49

Bieluń dziędzierzawa
Podobnie jak lulek czarny, bieluń ma nieprzyjemną woń i rośnie w zruderowanych miejscach w okolicach śmietników. Ponadto można go spotkać w ogrodach i na podwzgórzach. Kwitnie od czerwca do sierpnia i owocuje już w sierpniu aż do przymrozków. Najbardziej trującą częścią rośliny są nasiona. Do zatrucia może dojść np. podczas wdychania dymu z palonych liści bielunia. Zatrucie manifestuje się tak jak w przypadku zatrucia wilczą jagodą.

wedwoje313664-aade760

Wawrzynek wilczełyko
Roślina ta jest pod ochroną. Kwitnie wiosną, od marca do kwietnia, a owocuje w czerwcu i lipcu. Kwiaty są różowe lub białe, kształtem i wielkością przypominają kwiaty bzu. „Oblepiają” one gałęzie krzewu. Owoce są koloru czerwonego i mają kształt kulisty. Wilczełyko rośnie w miejscach zalesionych. Cała roślina jest trująca, zarówno w postaci świeżej jak i suchej. Do zatrucia może dojść przez kontakt z pyłem pochodzącym z kory oraz przez doustne spożycie którejkolwiek z części rośliny. U dzieci śmiertelne zatrucie może wystąpić po zjedzeniu już 1-2 jagód. Toksyny wchłaniają się nie tylko przez przewód pokarmowy, ale i przez skórę. Objawy zatrucia to: osłabienie, bóle i zawroty głowy, gorączka, przyspieszenie akcji serca, duszności, drgawki, utrudnienia w oddawaniu moczu, pobudzenie, krwiomocz (uszkodzenie nerek) oraz zaburzenia krążenia, wiodące do zgonu.

Dziki bez czarny
Również jest nam dobrze znany. Występuje w lasach i parkach. Elementami trującymi rośliny są: jagody, kora i liście. Dziki bez kwitnie od maja do czerwca – białe drobniutkie kwiaty, a owocuje od lipca do sierpnia. Dojrzałe owoce są koloru czarnego. Zatrucia są zwykle spowodowane zjedzeniem niedojrzałych jagód lub przetworów z tych owoców. Warto wiedzieć, ze gotowanie owoców bzu czarnego bez przykrycia, sprawia, że nie są one trujące. Do objawów zatrucia zaliczamy osłabienie, objawy neurologiczne w postaci bólów i zawrotów głowy, dolegliwości ze strony układu pokarmowego – nudności, wymioty, biegunka oraz zaburzenia oddychania, aż do duszności. Obserwuje się również przyspieszenie akcji serca.

wedwoje413664-b26bc23

Gdy w przypadku spożycia jakiejś części z wymienionych roślin zauważymy u siebie charakterystyczne objawy, jak najprędzej należy zasięgnąć porady lekarza (wezwać pogotowie). W prawie każdym z przypadków w celu eliminacji trucizny wykonywane jest prowokowanie wymiotów i płukanie żołądka. Jeśli chodzi o wawrzynek wilcza-jagodę – pomoc polega na przemyciu skażonych partii skóry, oczu i jamy ustnej. Doustnie podaje się do picia mleko i/lub białko jaja kurzego. Każde zatrucie wymaga hospitalizacji!

Źródła:
Daniluk J., Jurkowska G., Zarys chorób wewnętrznych dla studentów pielęgniarstwa, CZELEJ, Lublin 2005
zdjęcia roślin: http://pl.wikipedia.org oraz Katarzyna Ziaja

Katarzyna Ziaja